Po cichu

po wielkiemu cichu

idu sobie ku miastu na zwiadu

idu i patrzu 



Na ulicach cichosza

na chodnikach cichosza

nie ma Mickiewicza

i nie ma Miłosza 



Tu cichosza tam cicho

szaro brudno i zima

nie ma Słowackiego

i nie ma Tuwima 



Po cichu

po wielkiemu cichu

idu sobie i idu i idu

i patrzu i widzu 



W rękach w głowach cichosza

w ustach w oczach cichosza

nie ma samozwańców

i nie ma rokoszan 



Tu cichosza tam cicho

szaro brudno i śnieży

nie ma kosmonautów

i nie ma papieży 



Tu cichosza tam cicho

i wogóle nic ni ma

wiosna to czy lato

jesień albo zima



 



Anielski płynie zdrój

tam zdrowia trzeźwy cud

ostatnia z twoich szans

do wód, do wód, do wód!



Aby odzyskać moc

i nabrać tchu i cnót

natężyć w piersi głos

do wód, do wód, do wód!



Wśród alabastrowych pian

powitać słońca wschód

zbyć się garbu własnych spraw

do wód, do wód, do wód



Po co pośpiech, po co stres

potrzebny mały luz

i po urodę ciał i dusz

do wód!



Więc rusz się wreszcie, rusz

nawykom złym na złość

rzuć namiętności szał

z miejsca się trochę rusz

i po urodę dusz

i po urodę ciał

i po urodę ciał

i po urodę dusz



Rusz się wreszcie, rusz (...)



Pozwól myślom nieść się, nieść

oddalić się od bzdur

radość w swoje życie wpleść

do wód, do wód, do wód



Wśród alabastrowych pian

powitać słońca wschód

znajdź urodę ciał i dusz

u wód



Rusz się wreszcie, rusz (...)



Anielski, sielski płynie zdrój

tam zdrowia trzeźwy cud

ostatnia z twych

życiowych szans

u wód, u wód!



By odzyskać wreszcie moc

i nabrać tchu i cnót,

urody ciał, urody dusz - 



Anielski płynie zdrój

tam zdrowia trzeźwy cud

ostatnia z twoich szans

do wód, do wód, do wód!