Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Na północy ściął mróz

z nieba spadł wielki wóz

przykrył drogi pola i lasy

myśli zmarzły na lód 

dobre sny zmorzył głód 

lecz przynajmniej się można przestraszyć



na południu już skwar

miękki puch z nieba zdarł

kruchy pejzaż na piasek przepalił

jak upalnie mój boże

lecz przynajmniej być może

wreszcie byśmy się tam zakochali



a w krakowie na brackiej pada deszcz

gdy konieczność istnienia trudna jest do zniesienia

w korytarzu i w kuchni pada też

przyklejony do ściany zwijam mokre dywany

nie od deszczu mokre lecz od łez



na zachodzie już noc

wciągasz głowę pod koc

raz zasypiasz i sprawa jest czysta

dłonie zapleć i złóż

nie obudzisz się już

lecz przynajmniej raz możesz się wyspać



jeśli wrażeń cię głód 

zagna kiedyś na wschód

nie za długo tam chyba wytrzymasz

lecz na wschodzie przynajmniej życie płynie zwyczajnie

słońce wschodzi i dzień się zaczyna



a w krakowie na brackiej pada deszcz

przemęczony i senny zlew przecieka kuchenny

kaloryfer jak mysz się poci też

z góry na dół kałuże przepływają po sznurze

nie od deszczu mokrym lecz od łez



bo w krakowie na brackiej pada deszcz

gdy zagadka istnienia zmusza mnie do myślenia

w korytarzu i w kuchni pada też

przyklejony do ściany zwijam mokre dywany

nie od deszczu mokre lecz od łez

bo w krakowie na brackiej pada deszcz



bo w krakowie na brackiej pada

pada deszcz

pada deszcz



Chodźmy tam, gdzie nas oczy poniosą

chodźmy tam, gdzie niełatwy jest czas

czas zieleni, łez i rosy

czas innego, nowego dnia



Zabierz wszystkie własne myśli

zabierz swego szczęścia łut

tam gdzie wszystko jeszcze dla ciebie

czekaj dnia, przyjdzie znów



Chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła nas

chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła...



Zawierz tylko takim słowom,

które niosą z sobą sen

o nieznanym szklanym domu

gdzie nadejdzie dzień za dniem



Siądziesz tam przy wspólnym stole

znajdziesz w winie wiatru szum

tam gdzie wszystko jeszcze dla ciebie

czekaj dnia, przyjdzie znów



Chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła nas

chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła...

światło woła...


Gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

zapomnij lecz, pamiętaj że 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić, 

pamiętaj co (zapomnij nic) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

zapomnij czy, pamiętaj tak 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

pamiętaj gdzie (zapomnij tu) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

i (gdy nam czas objawi, że 

od czasu nas uwolnić chce) 

zapomnij mnie, pamiętaj mnie 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się)