Ta drabina to schody do nieba, 

a ta miska nad schodami to księżyc.

Tamten miecz 

to zwyczajny pogrzebacz, 

a z garnków są hełmy rycerzy.

Lecz kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr, to jest teatr.

To jest teatr

A teatr jest po to, 

żeby wszystko było inne niż dotąd.

Żeby iść do domu w zamyśleniu 

w zachwycie.

I już zawsze odtąd księżyc w misce widzieć...



Chodźmy tam, gdzie nas oczy poniosą

chodźmy tam, gdzie niełatwy jest czas

czas zieleni, łez i rosy

czas innego, nowego dnia



Zabierz wszystkie własne myśli

zabierz swego szczęścia łut

tam gdzie wszystko jeszcze dla ciebie

czekaj dnia, przyjdzie znów



Chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła nas

chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła...



Zawierz tylko takim słowom,

które niosą z sobą sen

o nieznanym szklanym domu

gdzie nadejdzie dzień za dniem



Siądziesz tam przy wspólnym stole

znajdziesz w winie wiatru szum

tam gdzie wszystko jeszcze dla ciebie

czekaj dnia, przyjdzie znów



Chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła nas

chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła...

światło woła...