Ta drabina to schody do nieba, 

a ta miska nad schodami to księżyc.

Tamten miecz 

to zwyczajny pogrzebacz, 

a z garnków są hełmy rycerzy.

Lecz kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr, to jest teatr.

To jest teatr

A teatr jest po to, 

żeby wszystko było inne niż dotąd.

Żeby iść do domu w zamyśleniu 

w zachwycie.

I już zawsze odtąd księżyc w misce widzieć...



Z tej drogi, którą przeszło

za wiosną swoją lato –

już nie patrz na swą, przeszłość,

na przyszłość spojrzyj za to.

Ze wzrokiem na zakręcie,

za którym jest już jesień,

wciąż czekaj nieugięcie, 

aż ona ci przyniesie...



Jesienną Dziewczynę,

odmienną niż inne –

dziewczynę z chryzantemami,

z chryzantemami.

Dziewczynę Jesienną –

dziewczynę bezcenną

i nie zamienną już na nic,

już na nic.



Wiosennych dziewcząt pełno

i letnich tyle ładnych.

Jesienną poznasz jedną,

zimowych nie ma żadnych.

O tamte zresztą mniejsza,

gdy złoto i szkarłatnie

zabarwi jesień pejzaż

na przyjście tej ostatniej ...



Jesiennej Dziewczyny,

odmiennej od innych –

dziewczyny z chryzantemami,

z chryzantemami.

Dziewczyny Jesiennej –

dziewczyny bezcennej

i nie zamiennej już na nic,

już na nic.



Wyciągnij ręce do niej,

by tak nie przeszła mimo,

bo ma we włosach promień,

przy którym jaśniej zimą.

Bo zachód już w niuansach

czerwieni gaśnie zimnej –

bo to ostatnia szansa,

po której nie ma innej ...



Dziewczyny Jesiennej 

dziewczyny bezcennej

i nie zamiennej już na nic,

już na nic.



Dziewczyny Jesiennej 

dziewczyny bezcennej

i nie zamiennej już na nic,

już na nic.