Ta drabina to schody do nieba, 

a ta miska nad schodami to księżyc.

Tamten miecz 

to zwyczajny pogrzebacz, 

a z garnków są hełmy rycerzy.

Lecz kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr, to jest teatr.

To jest teatr

A teatr jest po to, 

żeby wszystko było inne niż dotąd.

Żeby iść do domu w zamyśleniu 

w zachwycie.

I już zawsze odtąd księżyc w misce widzieć...



Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam



Trochę poczekaj

lepiej z daleka

widać i słychać mnie



Co robisz w gniewie

to tego nie wiesz

tylko ci zdaje się



Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam



Potem się ogląd

nieco prostuje

dzień, tydzień, miesiąc

nas to kosztuje

ale nie życie

ale nie całe

i nie kobietę

którą kochałeś



Trochę poczekaj

lepiej z daleka

widać i słychać mnie



Proszę cię nie rób

tego mi jeszcze

trochę się jeszcze zastanów

niech trochę wody

upłynie w rzece

lub trochę wody z kranu



Proszę cię nie rób

jeszcze mi tego

jeszcze mi tego nie rób

niech się wypali

słomiany ogień

albo ogień z papieru



Co robisz w gniewie

to tego nie wiesz

tylko ci zdaje się



Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam