Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Jak bardzo wiele mamy lat

pod tą leszczyną. Pod tą leszczyną.

Ciągłością umęczony świat

i czyją winą? Czyją winą? 



Tak w siebie zapatrzeni przekraczamy nas.

Daleko za odległość. Za odległość.

Oczom widocznie nadszedł już czas

by dojrzeć świata część zaległą. 



Zobaczył nam się nagle świat:

ja ciebie widzę a ty mnie.

Och jak niewiele mamy lat:

jak krótka bajka w długim śnie.



 



Chodźmy tam, gdzie nas oczy poniosą

chodźmy tam, gdzie niełatwy jest czas

czas zieleni, łez i rosy

czas innego, nowego dnia



Zabierz wszystkie własne myśli

zabierz swego szczęścia łut

tam gdzie wszystko jeszcze dla ciebie

czekaj dnia, przyjdzie znów



Chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła nas

chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła...



Zawierz tylko takim słowom,

które niosą z sobą sen

o nieznanym szklanym domu

gdzie nadejdzie dzień za dniem



Siądziesz tam przy wspólnym stole

znajdziesz w winie wiatru szum

tam gdzie wszystko jeszcze dla ciebie

czekaj dnia, przyjdzie znów



Chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła nas

chodźmy tam szukać swego dnia

noc ucieka, światło woła...

światło woła...


Dwadzieścia cztery smutki 

to zwykła nasza doba. 

I dzień jest nie za krotki, 

i noc się nam podoba. 

Deszcz pada nieustanny 

i nudny, i nużący, 

za oknem chodzą panny 

smucące się niechcący 

(niechcący...) 

Za oknem wieczór spływa 

po dachach i po rynnach, 

i ciemność odpoczywa 

bezpieczna i bezczynna. 

Dwadzieścia cztery smutki... 

Usiądę sam za stołem, 

zamyślę się wieczyście 

o życiu niewesołym, 

przez które ze mną szliście. 

O naszym domu niskim 

i o wysokim niebie, 

o wszystkich i o wszystkim - 

i za was, i za siebie. 

Dwadzieścia cztery smutki...