Jak bardzo wiele mamy lat

pod tą leszczyną. Pod tą leszczyną.

Ciągłością umęczony świat

i czyją winą? Czyją winą? 



Tak w siebie zapatrzeni przekraczamy nas.

Daleko za odległość. Za odległość.

Oczom widocznie nadszedł już czas

by dojrzeć świata część zaległą. 



Zobaczył nam się nagle świat:

ja ciebie widzę a ty mnie.

Och jak niewiele mamy lat:

jak krótka bajka w długim śnie.



 



Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam



Trochę poczekaj

lepiej z daleka

widać i słychać mnie



Co robisz w gniewie

to tego nie wiesz

tylko ci zdaje się



Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam



Potem się ogląd

nieco prostuje

dzień, tydzień, miesiąc

nas to kosztuje

ale nie życie

ale nie całe

i nie kobietę

którą kochałeś



Trochę poczekaj

lepiej z daleka

widać i słychać mnie



Proszę cię nie rób

tego mi jeszcze

trochę się jeszcze zastanów

niech trochę wody

upłynie w rzece

lub trochę wody z kranu



Proszę cię nie rób

jeszcze mi tego

jeszcze mi tego nie rób

niech się wypali

słomiany ogień

albo ogień z papieru



Co robisz w gniewie

to tego nie wiesz

tylko ci zdaje się



Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam