Kiedyś nadejdzie taki dzień

gdy człowiek będzie wreszcie w zgodzie żył

z sobą samym

i innymi

kiedyś nadejdzie taki dzień

gdy wolny będzie dla wolności żył

pojednany z braćmi swymi



Gdy przez wzajemną zgodę

mądry ład obdarzy wszystkich nas prawami

by wreszcie wolnych ludzi wolny świat

mógł stać się między nami



i w wolnym świecie



chociaż ludzie są różni na ciele i duszy

wzajemna równość da im siłę swą

mocy ich praw nic nie skruszy

Kiedyś nadejdzie taki dzień

gdy wolny będziesz dla wolności żył

pojednany z braćmi swymi.

 



Gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

zapomnij lecz, pamiętaj że 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić, 

pamiętaj co (zapomnij nic) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

zapomnij czy, pamiętaj tak 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

pamiętaj gdzie (zapomnij tu) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

i (gdy nam czas objawi, że 

od czasu nas uwolnić chce) 

zapomnij mnie, pamiętaj mnie 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się)