Jestem synem mego ojca

jestem ojcem mego syna.

Każdy z nas osobno wzięty 

całą resztę przypomina.



Nie potrafię się odróżnić

od swej własnej jego twarzy

chociaż twarz zupełnie inna

może czasem mi się marzy

( może czasem... )



Ojciec ojca mego ojca

patrzy na mnie z głębi życia 

choć już nie ma ani ciała 

ani ducha do ukrycia.



Dam mu swoje własne ręce

dam mu moją własną głowę 

niech pożyje sobie jeszcze

i niech czasy pozna nowe.



Skoro tak się pcha do świata

i nie daje mi spokoju

niech poleży w moim łóżku

niech postoi w przedpokoju.



Nic mu więcej dać nie mogę 

choć jest przodkiem mego przodka

niż to życie przypadkowe,

które mnie samego spotka.

Niż to życie....



Jestem synem mego ojca

jestem ojcem mego syna.



 

 



Byłem w Nowym Jorku.

Tak, byłem w Nowym Jorku.

To naprawdę wielkie przeżycie.

Po prostu polecieć i być w Nowym Jorku.

Po prostu polecieć i być. 



Więc byłem w Nowym Jorku.

Siedziałem w Nowym Jorku.

Taki jak jestem, to byłem i siedziałem...

A potem się zmęczyłem.

I stałem w Nowym Jorku.

Stałem w Nowym Jorku i widziałem. 



Mówili mi: pojedź.

Pojedź i zobacz.

Musisz tam pojechać i zobaczyć.

Mówili mi: pojedź.

Tym bardziej, że możesz.

To musi być wspaniałe: Nowy Jork. 



Więc dobrze, powiedziałem.

Pojadę i zobaczę.

I opowiem wam jak było w Nowym Jorku.

I byłem. Pojechałem.

I byłem. I widziałem

I stałem, i siedziałem w Nowym Jorku. 



A teraz mówię: nie wiem.

Nie powiem wam, bo nie wiem.

Nie wiem jak było w Nowym Jorku.

Lecz mówię wam: pojedźcie.

Postójcie. I posiedźcie.

Bo nie warto nie być w Nowym Jorku.