Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Z tej drogi, którą przeszło

za wiosną swoją lato –

już nie patrz na swą, przeszłość,

na przyszłość spojrzyj za to.

Ze wzrokiem na zakręcie,

za którym jest już jesień,

wciąż czekaj nieugięcie, 

aż ona ci przyniesie...



Jesienną Dziewczynę,

odmienną niż inne –

dziewczynę z chryzantemami,

z chryzantemami.

Dziewczynę Jesienną –

dziewczynę bezcenną

i nie zamienną już na nic,

już na nic.



Wiosennych dziewcząt pełno

i letnich tyle ładnych.

Jesienną poznasz jedną,

zimowych nie ma żadnych.

O tamte zresztą mniejsza,

gdy złoto i szkarłatnie

zabarwi jesień pejzaż

na przyjście tej ostatniej ...



Jesiennej Dziewczyny,

odmiennej od innych –

dziewczyny z chryzantemami,

z chryzantemami.

Dziewczyny Jesiennej –

dziewczyny bezcennej

i nie zamiennej już na nic,

już na nic.



Wyciągnij ręce do niej,

by tak nie przeszła mimo,

bo ma we włosach promień,

przy którym jaśniej zimą.

Bo zachód już w niuansach

czerwieni gaśnie zimnej –

bo to ostatnia szansa,

po której nie ma innej ...



Dziewczyny Jesiennej 

dziewczyny bezcennej

i nie zamiennej już na nic,

już na nic.



Dziewczyny Jesiennej 

dziewczyny bezcennej

i nie zamiennej już na nic,

już na nic.



Dotąd doszliśmy. Tu się rozwiązały 

koniec z początkiem. Przekłady Homera 

na brzegu siedząc przeglądamy teraz. 

Nikt nie przypływa po nas. Puste oceany. 

Spokój gwałtowny. Może to już sierpień. 

Może strach. Rozegrany przez nas umiejętnie. 

Jest mi tak jakby już było za późno. 

Może to sierpień. Ale drzew tu nie ma 

a sierpień zawsze dojrzewa na drzewach. 

Nikt nie przypływa. Homerycki żart 

i wiatr z kamieni nam wróży jak z kart. 

Nikt nie przypływa. 

 



Ta drabina to schody do nieba, 

a ta miska nad schodami to księżyc.

Tamten miecz 

to zwyczajny pogrzebacz, 

a z garnków są hełmy rycerzy.

Lecz kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr, to jest teatr.

To jest teatr

A teatr jest po to, 

żeby wszystko było inne niż dotąd.

Żeby iść do domu w zamyśleniu 

w zachwycie.

I już zawsze odtąd księżyc w misce widzieć...