Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Uroczyście rozpoczynam

( i dla panów i dla dam )

supermiędzynarodowy,

fantastyczny, odjazdowy

swym talentem znowu stwarzam

pokaz mody dla Cesarza!

Jak pięknie szata zdobi człowieka

Ponurość świata szybko ucieka

jak pięknie szata zdobi człowieka

niebiańska spływa na nas pociecha

Cesarz:

Już doczekać się nie mogę

Trzymam rękę, trzymam nogę,

inauguruj prezentację.

Pokaż nowe kombinacje!

Jestem piękny, jestem młody

ruszaj, Dyktatorze Mody !!!

Dyktator:

Oto pierwszy projekt mój:

lekki koktajlowy strój...

Oto drugi, prosto z wanny

wizytowy szyk poranny

Oto trzeci ( nie ostatni ):

smoking "Jak się Wykaraskać z Matni"

Jak pięknie szata...

Nieustająco jestem uparty:

pokażę teraz czwarty - na party!

Szyli go krawcy z Krainy Czarów,

zdobywcy siedmiu Złotych Oskarów!

Błyskotliwa będzie akcja:

kulminacja, kulminacja...!!!

Ach, OWACJA! Ach, OWACJA!

Ach, OWACJA! 

Jak pięknie szata...

Uroczyście więc zamykam

( i dla panów, i dla dam )

supermiędzynarodowy,

fantastyczny, odjazdowy

swym talentem już umarzam

pokaz mody dla Cesarza!



Prosty temat: światło-cień.

Implikacje i przenikanie.

Wpływ księżyca na mój sen,

słońca zaś na moje wstawanie. 



Mam niebylejakie, bo

południowo-zachodnie okna.

Patrzę. Czekam. Setki lat.

Dzień i noc. I nic. Nuda wielokrotna. 



Podobno każdy ma swój kawałek cienia -

brak cienia jest dowodem nieistnienia -

lecz bez kawałka światła

nie jest łatwo... 



A przecież każdy ma swój kawałek nocy;

po ciężkim dniu zamyka wreszcie oczy,

lecz sen bez kawałka słońca

nie ma końca... 



Prosty temat: noc i dzień.

Ekwinokcja i tym podobne cuda.

Dzisiaj wschód o piątej pięć,

zachód - szósta. Znowu się pięknie uda. 



Mam niebylejakie, bo

południowo-zachodnie skojarzenia:

znów udało mi się wzejść.

Piękny zachód będzie na dowidzenia. 



Podobno każdy ma swój kawałek cienia...



Dwadzieścia cztery smutki 

to zwykła nasza doba. 

I dzień jest nie za krotki, 

i noc się nam podoba. 

Deszcz pada nieustanny 

i nudny, i nużący, 

za oknem chodzą panny 

smucące się niechcący 

(niechcący...) 

Za oknem wieczór spływa 

po dachach i po rynnach, 

i ciemność odpoczywa 

bezpieczna i bezczynna. 

Dwadzieścia cztery smutki... 

Usiądę sam za stołem, 

zamyślę się wieczyście 

o życiu niewesołym, 

przez które ze mną szliście. 

O naszym domu niskim 

i o wysokim niebie, 

o wszystkich i o wszystkim - 

i za was, i za siebie. 

Dwadzieścia cztery smutki...