Idę cienistą stroną ulicy,

a ty słoneczną –

a ty słoneczną

płyniesz w obłoczku zwiewnej spódnicy

stopą taneczną –

stopą taneczną.

Idziesz słoneczna, sama, jak właśnie

rozkwitły z pąka liść,

że idącemu cieniem jest jaśniej –

na ciebie patrząc – iść.



Tam po twej stronie przepych wiosenny

klomby ogarnia –

klomby ogarnia.

Tutaj już tylko schną chryzantemy

w mrocznych kwiaciarniach –

w mrocznych kwiaciarniach.

Idziesz słoneczną stroną ulicy

i niesiesz naręcz bzu,

a ja twą postać niosę w źrenicy

po cienia stronie tu.



Barwne po twojej stronie wystawy,

rojne kawiarnie –

rojne kawiarnie.

Tutaj do niemych kin nieruchawy

tłumek się garnie –

tłumek się garnie.

I tak idziemy – ty w gronie licznym,

a ja tu z sobą sam.

Ja – po cienistej stronie ulicy.

Ty – w słońcu cała tam.



Słyszę za sobą szelest stronicy

z prawdą odwieczną –

z prawdą odwieczną.

Tylko z cienistej strony ulicy

widać słoneczną .

Niechby tak trochę drogi nam zeszło,

nim skręcę w swoją sień.

Tobie – idącej stroną słoneczną –

mnie – tą, gdzie już jest, cień.



Ach, motylki już fruwają,

dni wiosenne przybywają,

rybki w stawie się pluskają

plim i plum i plim i plum

Turkaweczka w lesie grucha,

brzęczy pszczółka, 

bzyka mucha.

Kumka żaba i ropucha

kum, kum, kum, kum

Wystrzeliły kwiatów pąki.

Ćwirlą pliszki i skowronki.

Wiosna dzwoni w leśne dzwonki

din, din, din, din.

Świat się śmieje

razem z Misiem,

pachną kwiatki, łąk strojnisie,

i chrabąszcze zleciały się

z prawie wszystkich świata stron.

Z traw wyjrzały już pierwiosnki,

w gaju śpiewa

wdzięczne piosnki

muzykalny i beztroski,

muzykalny słowik - zuch

Aż z radości krowa grucha,

ryczy pszczoła, kumka mucha,

a Puchatek w słońcu pucha,

puch, puch, puch!