Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




To było wieczorem, w Europie,

może w Holandii, może w Belgii 

Gwiazdy lśniły jak lampki na grobie

i szumiał wiatr, taki wielki.

Bo już jesień grała coraz szybciej

na akordeonie złotym

i leciały nad dachami skrzypce, liście,

klarnety i fagoty,

Choć godzina trochę późna;

jeszcze świecą twoje okna,

więc wołamy: hola, wpuść nas,

wpuśćże nas, pochmurnooka, 

Nie będziemy spać na dachu,

otwórz drzwi i wprowadź w nocy

w twe mieszkanie pełne ptaków,

instrumentów, świec płonących. 

Przelecimy przez pokoje

wiatrem, walcem, tłumem szumnym,

ozłocimy loki twoje

dźwiękiem gitar siedmiostrunnym... 

To było wieczorem, w Europie, ...

 



Ta drabina to schody do nieba, 

a ta miska nad schodami to księżyc.

Tamten miecz 

to zwyczajny pogrzebacz, 

a z garnków są hełmy rycerzy.

Lecz kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr, to jest teatr.

To jest teatr

A teatr jest po to, 

żeby wszystko było inne niż dotąd.

Żeby iść do domu w zamyśleniu 

w zachwycie.

I już zawsze odtąd księżyc w misce widzieć...



Gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

zapomnij lecz, pamiętaj że 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić, 

pamiętaj co (zapomnij nic) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

zapomnij czy, pamiętaj tak 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

pamiętaj gdzie (zapomnij tu) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

i (gdy nam czas objawi, że 

od czasu nas uwolnić chce) 

zapomnij mnie, pamiętaj mnie 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się)