Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam



Trochę poczekaj

lepiej z daleka

widać i słychać mnie



Co robisz w gniewie

to tego nie wiesz

tylko ci zdaje się



Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam



Potem się ogląd

nieco prostuje

dzień, tydzień, miesiąc

nas to kosztuje

ale nie życie

ale nie całe

i nie kobietę

którą kochałeś



Trochę poczekaj

lepiej z daleka

widać i słychać mnie



Proszę cię nie rób

tego mi jeszcze

trochę się jeszcze zastanów

niech trochę wody

upłynie w rzece

lub trochę wody z kranu



Proszę cię nie rób

jeszcze mi tego

jeszcze mi tego nie rób

niech się wypali

słomiany ogień

albo ogień z papieru



Co robisz w gniewie

to tego nie wiesz

tylko ci zdaje się



Nie rób mi w gniewie

tego co nie wiesz

nie rób mi w gniewie, co nie wiesz sam

a ja nie będę

robić, co zrobić

nie będę robić, co zrobić mam



 



Niepewnie idziesz pochylony

drogą co nigdzie nie prowadzi

tak jak po fali 

tak jak po linie

jak nad przepaścią idziesz drogą

tak jak po fali 

tak jak po linie

nie widzisz ziemi pod stopami

w powietrzu lekko zawieszony

skupiony nad swym każdym ruchem

w niepewny obraz zapatrzony

ostrożnie idziesz w dal bez celu

ostrożnie swym tanecznym krokiem

tak jak po fali 

tak jak po linie

jak nad przepaścią idziesz drogą

tak jak po fali 

tak jak po linie

jak łatwo serce wpada w gniew

jak łatwo gniew przechodzi w żart 

jak łatwo widzisz w życiu cel

jak łatwo stwierdzasz jego brak

jak linoskoczek

zręcznie idziesz poprzez świat

jak linoskoczek

zawsze swym cyrkowym krokiem

jak linoskoczek

jak na linie zawieszonej

jak linoskoczek

zręcznie idziesz poprzez świat

tak jak po fali 

tak jak po linie...



Gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

zapomnij lecz, pamiętaj że 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić, 

pamiętaj co (zapomnij nic) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

zapomnij czy, pamiętaj tak 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

pamiętaj gdzie (zapomnij tu) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

i (gdy nam czas objawi, że 

od czasu nas uwolnić chce) 

zapomnij mnie, pamiętaj mnie 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się)