Gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

zapomnij lecz, pamiętaj że 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić, 

pamiętaj co (zapomnij nic) 

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż 

budzisz się po to, aby śnić 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

zapomnij czy, pamiętaj tak 

gdy kwitnie róża (rajski ptak 

płonący w naszych szarych snach) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

pamiętaj gdzie (zapomnij tu) 

gdy tak rozkwita każdy cud, 

że myśl nie może złapać tchu, 

i (gdy nam czas objawi, że 

od czasu nas uwolnić chce) 

zapomnij mnie, pamiętaj mnie 

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, 

że żyjesz, aby stawać się)


Anielski płynie zdrój

tam zdrowia trzeźwy cud

ostatnia z twoich szans

do wód, do wód, do wód!



Aby odzyskać moc

i nabrać tchu i cnót

natężyć w piersi głos

do wód, do wód, do wód!



Wśród alabastrowych pian

powitać słońca wschód

zbyć się garbu własnych spraw

do wód, do wód, do wód



Po co pośpiech, po co stres

potrzebny mały luz

i po urodę ciał i dusz

do wód!



Więc rusz się wreszcie, rusz

nawykom złym na złość

rzuć namiętności szał

z miejsca się trochę rusz

i po urodę dusz

i po urodę ciał

i po urodę ciał

i po urodę dusz



Rusz się wreszcie, rusz (...)



Pozwól myślom nieść się, nieść

oddalić się od bzdur

radość w swoje życie wpleść

do wód, do wód, do wód



Wśród alabastrowych pian

powitać słońca wschód

znajdź urodę ciał i dusz

u wód



Rusz się wreszcie, rusz (...)



Anielski, sielski płynie zdrój

tam zdrowia trzeźwy cud

ostatnia z twych

życiowych szans

u wód, u wód!



By odzyskać wreszcie moc

i nabrać tchu i cnót,

urody ciał, urody dusz - 



Anielski płynie zdrój

tam zdrowia trzeźwy cud

ostatnia z twoich szans

do wód, do wód, do wód!