Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




W splątanym gaju rąk i nóg

szepczemy słowa święte,

jak kiedyś szeptał młody bóg

bogini niepojętej



ole, ole, ole, ola, oli

bogini niepojętej



w czerwonym żarze rzewnych żądz

płoniemy jak pochodnie

i opadamy w niebo śniąc

niewinnie i łagodnie



cyt, cyt, cyt, cyt...

niewinnie i łagodnie...



w żałobnym chłodzie znanych ust

szukamy pocieszenia,

słuchając jak nam stygnie puls

i mylą się znaczenia



to nic, to nic, to nic, to nic, to nic...

to mylą się znaczenia...



dopóki demon smutku śpi,

niech żyją młode żądze,

dopóki życie w nas się tli,

dopóki są pieniądze



ole, ole, ole, ola, oli

niech żyją młode żądze,

dopóki życie w nas się tli,

dopóki są pieniądze...


Jestem synem mego ojca

jestem ojcem mego syna.

Każdy z nas osobno wzięty 

całą resztę przypomina.



Nie potrafię się odróżnić

od swej własnej jego twarzy

chociaż twarz zupełnie inna

może czasem mi się marzy

( może czasem... )



Ojciec ojca mego ojca

patrzy na mnie z głębi życia 

choć już nie ma ani ciała 

ani ducha do ukrycia.



Dam mu swoje własne ręce

dam mu moją własną głowę 

niech pożyje sobie jeszcze

i niech czasy pozna nowe.



Skoro tak się pcha do świata

i nie daje mi spokoju

niech poleży w moim łóżku

niech postoi w przedpokoju.



Nic mu więcej dać nie mogę 

choć jest przodkiem mego przodka

niż to życie przypadkowe,

które mnie samego spotka.

Niż to życie....



Jestem synem mego ojca

jestem ojcem mego syna.



 

 



Dwadzieścia cztery smutki 

to zwykła nasza doba. 

I dzień jest nie za krotki, 

i noc się nam podoba. 

Deszcz pada nieustanny 

i nudny, i nużący, 

za oknem chodzą panny 

smucące się niechcący 

(niechcący...) 

Za oknem wieczór spływa 

po dachach i po rynnach, 

i ciemność odpoczywa 

bezpieczna i bezczynna. 

Dwadzieścia cztery smutki... 

Usiądę sam za stołem, 

zamyślę się wieczyście 

o życiu niewesołym, 

przez które ze mną szliście. 

O naszym domu niskim 

i o wysokim niebie, 

o wszystkich i o wszystkim - 

i za was, i za siebie. 

Dwadzieścia cztery smutki...