Dotąd doszliśmy. Tu się rozwiązały 

koniec z początkiem. Przekłady Homera 

na brzegu siedząc przeglądamy teraz. 

Nikt nie przypływa po nas. Puste oceany. 

Spokój gwałtowny. Może to już sierpień. 

Może strach. Rozegrany przez nas umiejętnie. 

Jest mi tak jakby już było za późno. 

Może to sierpień. Ale drzew tu nie ma 

a sierpień zawsze dojrzewa na drzewach. 

Nikt nie przypływa. Homerycki żart 

i wiatr z kamieni nam wróży jak z kart. 

Nikt nie przypływa. 

 



Istnieli albo nie istnieli
Na wyspie albo nie na wyspie 
Ocean albo nie ocean
Połkną ich albo nie

Czy było komy kochać kogo?
Czy było komu walczyć z kim?
Działo się wszystko albo nic
Tam albo nie tam

Przypuszczalni, wątpliwi, nie upamiętnieni
Nie wyjęci z powietrza, z ognia,  wody, z ziemi
Nie zawarci w powietrzu ani w kropli deszczu
Nie mogący na serio pozować do przestróg...

Miast siedem stało – czy na pewno?
Stać wiecznie chciało – gdzie dowody?
Nie wymyślili prochu – nie!
Proch wymyślili – tak!

Meteor spadł – to nie meteor!
Wulkan wybuchł- to nie wulkan!
Ktoś wołał coś – niczego nikt 
Na tej plus minus Atlantydzie.

Istnieli albo nie istnieli
Na wyspie albo nie na wyspie
Ocean albo nie ocean
Połkną ich albo nie.

Czy było komu kochać - kogo? 
Czy było komu walczyć – z kim?
Działo się wszystko albo nic
Tam albo nie tam.
Tam albo nie tam.
Tam albo nie...
Tam!