Daj mi Panie rozpoznanie

żebym wiedział co jest co

czy mam wszystko mówić mamie

czy zachować to i to ?



To i to, ten i ta

Deus ex machina.



Daj mi Panie rozpoznanie

kim ja jestem, kim, ach kim?

Czy mam zostać leśnym drwalem

czy z wojskami zdobyć Rzym?



To i to, ten i ta

Deus ex machina.



Daj mi Panie rozpoznanie

czy ja z dobrych, czy ze złych ?

Czy to Twoje jest rozdanie

czy mam karty w rękach swych ?



To i to, ten i ta

Deus ex machina.



Daj mi Panie rozpoznanie

czy mam oddać się na złom,

czy dostawszy tęgie lanie -

jeszcze nie pchać się na prom ?



To i to, ten i ta

Deus ex machina.



Daj mi Panie rozpoznanie 

czy szaleństwo jest tuż, tuż ?

Czy to tyś miał Panie w planie

żeby nie żałować róż ?



Daj mi Panie rozpoznanie 

czy zaryczy ranny łoś ?

Kiedy przyjdzie już konanie

czy zapali światło ktoś ?



To i to, szyk i bzik

Rapete, papete - pstryk

 



Dotąd doszliśmy. Tu się rozwiązały 

koniec z początkiem. Przekłady Homera 

na brzegu siedząc przeglądamy teraz. 

Nikt nie przypływa po nas. Puste oceany. 

Spokój gwałtowny. Może to już sierpień. 

Może strach. Rozegrany przez nas umiejętnie. 

Jest mi tak jakby już było za późno. 

Może to sierpień. Ale drzew tu nie ma 

a sierpień zawsze dojrzewa na drzewach. 

Nikt nie przypływa. Homerycki żart 

i wiatr z kamieni nam wróży jak z kart. 

Nikt nie przypływa.